IC Ronde 9
Wisselvallige ronde. Ploeg 6 blijft op titelkoers en de reeksgenoten van ploeg 5 boekten een belangrijke zege in de degradatiestrijd. Ploeg 7 won opnieuw en komt in de buurt van het podium, idem voor ploeg 3. De jongeren van ploeg 8 verzamelden opnieuw een matchpuntje. Maar ploeg 1 ging toch ietwat verrassend onderuit in Aalter, wat de derde plaats wel erg veraf brengt. De tweede ploeg leed een nederlaag tegen een sterke ploeg. Ploeg 4 vergat te scoren tegen een op papier niet zo sterke tegenstander.
Aalter 1 - KBSK 1 4.5-3.5
Waaah! Hoe is het mogelijk?
De voorbereiding was nochtans zoals het hoorde. Een korte bloemlezing: een paal die van links kwam en geen voorrang gaf, een sliding op de knietjes op het voetpad, "neen, juffrouw, geen condoom", iemand die met blote handen een bierglas helemaal stuk sloeg (en neen, het was niet wie je zou verwachten) en een innige omhelzing met de WC-pot.
Resultaat: 3,5 op 6 voor de voorbereiden, 0 op 2 voor de onvoorbereiden. Geen genade meer... Volgende week allemaal bij Stijn, Kara brengt de rest mee.
Nog te melden: Steven scoort ondanks zijn nederlaag zijn derde meesternorm, mijn en Kara's spel waren weer niet om aan te zien en Tiemtje won met het enige trucje dat in het Aangenomen Damegambiet zit. Stijn gooide zijn stukken weg, Rob won in alle eenvoud en Maentje ramde Draftian door de vlag.
Deurne - KBSK 2 5.5-2.5
Zelfs de weergoden hadden het begrepen.
En zonden ons een decor waarin onze epische strijd kon gestreden worden.
Hoewel windsnelheden van 200 km/uur en een halve oceaan aan regen beter gepast hadden, moet men toch maar blij zijn met wat men krijgt, niet? (hoewel we de volgende keer niet zo’n geduld gaan hebben)
Onze krijgers van de tweede divisie van de schaakgod kbsk ( een van de populairdere en gevreesdere goden uit België ) hadden een appeltje te schillen met de god uit Deurne ( een god met een heel mooie tempel.)
Bij de eerste confrontatie ( op het eerste stadion) streed een hybride vechter : hij combineerde de krachten van de steen en van het vuur. Eerst riep hij een koningsindische muur op maar toen daar gaten in begonnen te komen (2 van de kleinere brokstukjes van deze muur, die hij zomaar weg gaf zonder compensatie) besloot hij maar met vuur te spelen: hij pleegde een kwaliteitsoffer in de ander zijn tijdsnood en zond dan alle restanten van zijn muur op de tegenstander zijn koning. De tegenstander werd zenuwachtig en blunderde en bleef een uur later in de analyse nog zijn hoofd schudden. 1-0.
Aan het tweede bord zat onze rots in de branding Pieter. Het was steen tegen steen hier want zijn tegenstander speelde namelijk de Stone wall en Pieter had geen intentie deze muur te bestrijden, maar probeerde door de mazen van het net te komen. Hij was de hele partij door een tikkeltje aan de winnende hand maar is dan toch maar een gelijkspel overeengekomen. Sterk! 0.5-0.5.
Op het derde streed Arvid ‘Ice cold’ Viaene. Hij verdiende deze naam niet alleen door zijn ijs krachten maar ook Door zijn koele berekenvaardigheden in moeilijke omstandigheden. Hij schiep voor zichzelf een ijspaleis gemaakt uit een chech pirc. Hij kende de constructieplannen hiervan goed en herinnerde zich zelfs hoe de variant verder ging. Helaas bleek dat de variant te zijn die hij juist niet mocht spelen. Zelfs Arvid ‘ice cold’ Viaene geraakte er niet meer uit. 0-1.
De ervaren krijger op het vierde bord haalde zijn vaste muur erbij: een kia’tje, een opening die hij wel al eens gespeeld zou kunnen hebben. Hij kwam iets beter maar de tegenstander verdedigde secuur en er was geen doorkomen aan 0.5-0.5.
Onze vijfde bord bestond uit Ronny ‘speelt met vuur’ Baekeland. In zijn Kan variant in het gevreesde Siciliaans ging het deze keer wel mis en in plaats van zijn tegenstander eiste het vuur hemzelf op. (0-1) ( het begon er slecht uit te zien voor de moedige en vaardige KBSK strijders)
Op het zesde bord trad Jason ‘het talent’ Vandenberghe aan. Zijn tegenstander gebruikte de Scandinavische techniek waar de witte lopers geruild werden en wit zijn voordeel dan ook miniem was. Maar Jason wilde meer en werd dan langzaam overspeeld door zijn tegenstander. Ook hoofdschudden in de analyse was zijn deel. 0-1.
Op het zevende speelde Raf ‘de veteraan’ Barzeele die uitpakte met een schijn D5 structuur om die dan om te zetten naar een winderige Grunfeld, een LF4 Grunfeld waar hij een snelle E5 kon doorzetten was zijn deel . Na een lange periode waarin hij zelfs de betere kansen had pakte hij dan ook maar een plusremise (jammer genoeg is deze soort remise niet erkend door de kbsb en moest hij zich dan maar bij een normale remise neerleggen) Een Sterke partij van een van onze sterkhouders.
Op het laatste bord speelde de charmante Eva ‘Noodlot’ Baekeland. Deze jonge dame speelde zeer zeker ook met vuur in haar G3 Benoni waar ze na een hoop strategisch paardgeschuifel een beter eindspel bereikte en daarna zelfs remise weigerde maar jammer genoeg weet elke schaker wat er gebeurt als je remise weigert (zeker in een gewonnen stelling): het deksel dat (zeker bij stormweer) komt aanwaaien, en in tijdnood was het dan zover: 0-1 een score die zeker hoger moest liggen na een sterke partij.
We zullen het duel met Deurne niet licht vergeten maar toch staan we nog veilig na een sterk seizoen.
Dit verslag werd geschreven in opdracht van kapitein Arvid ‘icecold’ Viaene. Wie durft er zijn bevelen weigeren? Zeker niet uw dienaar,
Wouter Gryson
Zottegem 2 - KBSK 3 1.5-2.5
Was het uit vrees voor de jeugdige tegenstanders, of een beetje een offday... de twee eerste borden speelden al snel remise. Robrecht speelde de opening alweer niet al te correct en toen zijn actieve stukken werden afgeruild stelde de tegenstander gelukkig remise voor met een pion meer.
Luc speelde het nauwkeuriger en al snel kwam een soort eindspel op het bord, waar beide spelers niet echt grote problemen hadden. In de korte analyse achteraf bleek misschien het paard van Luc iets sterker dan de (slechte) loper van de tegenstander, maar dit soort stelling kan je moeilijk verliezen en dus ook moeilijk winnen.
Robin stelde na een uur of 3 spelen dat "alles nu van Chris zou moeten komen". De opening had hij al eens eerder met de omgekeerde kleuren gespeeld, maar nu kwam hij een tempo tekort om ze beslissend te maken. Edoch, toen de dames werden afgeruild, leek er voor hem een betere stelling op het bord te komen. Dit was echter schijn omdat de tegenstanders stukken en koning sneller de belangrijke velden kon innemen dan die van Robin die toch maar in elkaars weg liepen. Het eindspel was verloren - vandaar zijn commentaar - maar de tegenstandster vond de simpele winst niet en Robin kon zijn loper offeren voor de vrijpion en de overige pionnen oppeuzelen.
Alles moest dus van Chris komen - de man in vorm (??). De hele partij stond hij beter met meer ruimte voor zijn stukken en een keuze om op verschillende plaatsen de stelling open te breken. Door gebrek aan bewegingsruimte moest de tegenstander de aanval afwachten en kon hij zelf niet tegenprikken. Chris leek de correcte winstvoorzetting te vinden, maar in de analyse achteraf bleek duidelijk dat het enkel door een fout van de tegenstander ook echt kon lukken.
Nipte winst. Met dank aan het doorzettingsvermogen van Chris en het gelukje bij Robin.
Robrecht
Aalter 3 - KBSK 4 2.5-1.5
Mechelen 2 - KBSK 5 1.5-2.5
Om twaalf uur dertig vertrekken we richting Leuvensesteenweg in Mechelen waar de “Koninklijke Mechelse Schaakkring” ons verwacht.
Onderweg zijn Nicholas en Steven druk bezig over een computerspel. “Age of Empires” als ik me goed herinner; hoe snel kan je winnen tegen de computer? Dat belooft als ze straks even gemotiveerd aan het bord komen. Ondertussen probeer ik de grootste putten in het wegdek te vermijden.
Ruimschoots op tijd bereiken we onze bestemming. De thuishaven van KMSK ligt net buiten het centrum en mijn zoekwerk op “Mappy” en “Google Maps” werpt zijn vruchten af. De parking van het domein van de Belgische spoorwegen is ook een makkie. Rest ons nog een zoektocht naar het schaaklokaal. Vooraf had ik beter even de site van de Mechelse club bekeken. Dan had ik geweten dat we aan de portiersloge net voor de slagboom rechtsaf moesten. Tussen de gebouwen en een hoge afrastering door moesten lopen. Het grasveld rechts laten liggen. Helemaal rond enkele tennispleinen heen lopen om de chalet “Het Arsenaal” te bereiken. Nu nog de ingang vinden. De toog en de biljarttafels rechts laten liggen. De volgende gang rechts nemen om op het einde links een zeer ruime schaakzaal te vinden. Toch wel een rustige en mooie locatie. Al werkt de afstand schaakbord - toog niet motiverend om veel te consumeren.
Onze tegenstanders ontbreekt het niet aan motivatie. Toch wel een sterke ploeg die zijn stek in de subtop wil consolideren.
Zat Nicholas nog met zijn hoofd bij “Age of Empires”? Snel ging het wel. Amper een uur gespeeld, misschien iets meer dan twintig zetten, en opgegeven. Een opwindende partij dat wel maar helaas zonder punten.
Ook op het laatste bord ging het onverwacht snel. Met een mooie matcombinatie kon Steven het afmaken. Stond de stand meteen weer gelijk. Hoeveel cola en chips die jonge gasten achteraf hebben geconsumeerd weet ik niet. Wat doe je zoal een ganse namiddag als je niks omhanden hebt?
De druk lag nu wel bij de eerste twee borden. Sander kreeg een zware koningsaanval te verduren. Zijn tegenstander vond echter de juiste afwerking niet en na meer dan drie uur spelen moest hij vrede nemen met een eeuwig schaak om nog remise te houden.
Op het tweede bord met wit had ik ook weer risico’s genomen. Een kwaliteit geofferd op f6 om zijn koningsstelling te blokkeren. Even dreigde ik mat of materiaalwinst. Remise forceren door op eeuwig schaak te spelen vond mijn opponent maar niks. In een poging om op winst te spelen gaf hij de kwaliteit terug maar verloor even later nog een stuk. De rest was simpel.
Eindbalans: een onverhoopte zege (1,5 – 2,5) voor onze vijfde ploeg.
De weg naar winst hebben we teruggevonden, nu nog de E19 vinden.
Jonny
Machelen 1 - KBSK 6 1.5-2.5
"GEEF ACHT!" De stem van de pelotonschef bulderde door de clubkazerne. Hij was in z'n nopjes aangezien we de vorige opdracht naar voldoening hadden uitgevoerd, maar hij werd er wel niet vriendelijker op. Integendeel, z'n ogen stonden hard en fel. Als een buldog die niet loslaat wanneer z'n prooi tussen z'n kaken zit, zo verbeten drilde hij ons voor de volgende taak:
"Om kampioen te spelen, heb je drie dingen nodig: matchpunten, een potige peletonschef, en matchpunten. En aangezien jullie van die eerste en laatste voorwaarde nog niet voldoende hebben, moet er gewonnen worden!"
Dat er anders vier dagen zaalklaarzetkorvee op ons zat te wachten, vermeldde hij niet.
"De tegenstanders zijn een verraderlijk stelletje smiechten. Ze wonen in Machelen, verschanst in de lokale bibliotheek, en zijn stuk voor stuk geharde veteranen die hun plaats in vierde met hand en tand zullen verdedigen. Jean-Paul hier kent de streek, hij zal jullie naar het strijdtoneel brengen, en proberen wat orde te brengen in dat theekransje dat jullie KBSK6 noemen. Ingerukt nu, en waag het niet terug te komen zonder een onvoorwaardelijke capitulatie van de vijand!"
Thomas en ik keken elkaar grijnzend aan: die Chris zag duidelijk al een ploeg in derde volgend jaar. Nuja, was winnen niet de reden dat we beiden hadden ingetekend bij de zesde ploeg? Oude rot Filip gooide er nog een stevige vloek uit die hij had geleerd van z'n tijd bij de marine, en niet veel later betraden we de vijandige bunker.
"Mooi optrekje, nu nog zien of ze kunnen schaken," gromde Jean-Paul.
De strijd barstte los, en nadat de eerste kraters geslagen waren, leek het een lange en bloederige strijd te worden: Jean-Paul stond op het eerste bord na 10 zetten al met één been in een remise-eindspel, ik zelf was een bord lager nog duchtig aan het KIA'en, en op het voorlaatste bord kreunde Filip onder een vooruitgeschoven paard. Enkel Thomas kon z'n tegenstander redelijk in bedwang houden. Toen Jean-Pauls tegenstander remise voorstelde, moest die geweigerd worden: Filip was weggemanoeuvreerd, en had een kwaliteit moeten geven. De situatie zag er verre van rooskleurig uit, en we begonnen alvast onze veters vaster te knopen voor de zaalzetdiensten.
Gelukkig was mijn tegenstander nog maar kort aanhanger van de Franse doctrine geworden, en moest hij veel denktijd aan het opstellen van z'n stukken spenderen. Na een te overmoedige ondermijning van het witte centrum gaf hij een kwal om een stevige mataanval te voorkomen, en meer had ik niet nodig om hem verder fijn te nijpen. Ondertussen waren Jean-Paul en z'n tegenstander het bloedvergieten gestaakt, aangezien er weinig bloed meer over was: een loper en nog wat pionnen waren de enige resterende strijdkrachten voor beide kampen. Ook Thomas was in een eindspel terecht gekomen, al gaven z'n actieve torens en betere pionnenstructuur hem een klein plusje. Volhardend vocht hij verder, wat uitmondde in een pionnenvork op de vijandige koning en toren. Aangezien de overwinning binnen was, en pelotonschef Chris geen reden meer had om ons korvee aan te smeren, verlostte Filip zichzelf uit zijn lijden, en heiste de witte vlag.
9-7, opdracht volbracht, en tevreden rapporteerden we de schermutselingen aan kapitein Tom.
Ciao!
Jo
KOSK 5 - KBSK 7 1.5-2.5
Wegens plaatsgebrek in de Koninklijke Oostendse Schaakkring werd de negende ronde thuis in Brugge afgewerkt en dit op vraag van KOSK. Het zou een jeugdploeg zijn die naar Brugge zou afzakken alzo sprak Glenn van KOSK. Uit de statistieken blijkt dit een ploeg te zijn die uitblinkt in het opstapelen van de ene nederlaag na de andere. Ze doen de broodnodige ervaring op om bescheiden te blijven. Hopelijk haken ze niet te vlug af.
Een gegeven paard moet men niet in de bek kijken maar we hebben toch maar gekeken naar de poten van het paard en kozen intïutief voor onze sterkste ploegopstelling. Dat het nodig was bewijst onze nipte overwinning tegen een jawel volwassen ploeg. Dank u wel Glenn ! Misschien de volgende keer toch maar in de koninklijke stallen spelen ?
Guido en Joachim wonnen al bij al vrij gemakkelijk en overtuigend. De tegenstrever van Guido kon het amper bevatten en bleef tegen beter weten in toch maar verder spelen.
Thomas was op achtervolgen aangewezen, stond lange tijd niet goed maar zijn tegenstrever was ondanks een zeer verdienstelijk spel duidelijk geen eindspelkenner zodat de partij vastliep in een remise.
Dirk verliep het minder fortuinlijk. Zijn tegenstrever, tevens een goede dammer, slaagde er in om hem op een damsiaanse wijze vast te zetten en dreigde ongehinderd met zijn koning binnen te dringen in Dirks stelling om er verwoestingen aan te richten. Dirk kon geen kanten meer uit en legde sportief zijn koning tegen de vlakte.
Als we er in slagen om onze twee volgende rondes te winnen zit een plaats in de top drie er zeker nog in.
dany
Aalter 5 - KBSK 8 2-2
