IC Ronde 8
Ronde acht is voorbij, tijd voor een ‘state of the union':
- Ploeg 1 staat op de voorlaatste plaats. Namur heeft wel nog een veel zwaarder programma. 80% kans dat ploeg 1 in hoogste afdeling blijft.
- Ploeg 2 deed het heel slecht tegen Artevelde en komt ook in de problemen. Ze staan negende met nog matchen tegen de nummers 2 tot 4 in de klassering. Geconcentreerd blijven is de boodschap. 85% overlevingskansen.
- De derde ploeg kon eindelijk nog eens winnen, net op tijd. De concurrenten deden het ook wel niet slecht. Gezien het zware programma dat nog rest: 50% kans dat ze in derde blijven. Vechten, jongens!!
- Ploeg 4 kon geen afstand nemen van de voorlaatste in de stand. Er blijft een verschil van 1,5 punt. 95% kans dat onze kampioenenploeg in vierde blijft.
- Ploeg 5 eindelijk met een geruststellende overwinning waardoor de degradatiewolken helemaal verdwenen zijn.
- Onze zesde ploeg blijft meedraaien in de subtop in vijfde.
- In de laatste topmatch voor dit seizoen verpletterde KBSK 7 de enige overgebleven concurrent Ieper 3. 95% kans dat onze youngsters stijgen naar vierde!
- En onze achtste ploeg kon voor het eerst dit jaar een gelijkspel afdwingen.
De uitslagen van alle ploegen vind je hier: http://www.frbe-kbsb.be/ICN/08-09/indiv%2008.pdf
De tussenstanden in alle reeksen: http://www.frbe-kbsb.be/ICN/08-09/Grille%20classement.pdf
Eynatten 1 - KBSK 1 6-2
Ik kan kort zijn: als we niet nog 3 ronden op scherp staan, dan gaan we er uit.
De motor wil maar niet aan slaan. De Unizo-boys deden het voortreffelijk tegen toch niet zo zwakke tegenstand, Kara en Verdwijn konden lang gelijke tred houden, de rest was niet om over naar huis te schrijven. Dat doen we dan ook niet. Geen woorden, maar daden.
Artevelde 1 - KBSK 2 5,5-2,5
Na jaren van feest en vertier rond de tweede ronde tafel van koning Pieter kwam er abrupt een einde aan het geslemp en werd de sfeer zeer geladen:de Koning had namelijk een slag tegen de lippen gekregen en lag bloedend in de modder, wegzinkend ook nog...( maar je moest den anderen gezien hebben, zijn eigen moer kende hem niet meer ! )
Dus bij deze begon een queeste naar het verre Artevelde.
Eenmaal daar aangekomen begonnen vrijwel onmiddellijk enkele epische kampen!
Op het eerste ,waar onze trotse koning van de ronde tafel stond, hij dus die het bier uit de ijskast getrokken had, begon zijn Chinese tegenstander aan een onschuldig ogend gesprek maar al vlug bleken zijn echte intenties boven te komen en na een F-steek ging het naar een, overigens uiteraard compleet onverdiende, capitulatie.
Het tweede strijdtoneel was veel vrediger: onze troubadour van dienst vertelde wat verhalen en speelde wat liedjes. Beide tegenstrevers, of moeten we ze eerder medestrevers noemen, deelden dan ook spoedig een pijpje, een vredespijp uiteraard: sigaretten roken op een slagveld is streng verboden wegens het gevaar voor de gezondheid!
Op het derde strijdperk trad de bruut Gawijn aan voor koning Pieter. Reeds in het begin van de strijd plantte hij een piondolk in de rechterflank van zijn tegenstrever. Deze besloot de verwonding te negeren en streed dapper verder, maar nadat hij het verlies van armen en benen had moeten constateren besloot hij toch het bijltje neer te leggen.
Op het vierde strijdtoneel was de veteraan Leffius afgevaardigd. Die nam toevlucht tot zijn beproefde tactiek: eerst roept hij daarbij KIAKRIAAAAAAAAAA, vervolgens fronst hij op scabreuze wijze de wenkbrauwen omwille van s tegenstanders slechte zetten, om daarna ten tweede male zijn strijdkreet te laten galmen (KIAKRIAAAA dus). Schijnbaar achteloos offert hij dan wat van zijn wapens op om dan het harnas van zijn tegenstander uiteen te zien vallen en zijn weerloze lichaam te doorboren! Arme, arme tegenstander, denkt men dan.
Het vijfde gevecht was niet alleen episch maar ook nog eens heerlijk langdradig: onze hofnar haalde zijn beste truuken boven maar de openingsslagen van de tegenstander mochten er ook zijn. Toch kondigde onze held nog geruime tijd luidkeel zijn overwinning aan alvorens te beginnen aan een urenlang geploeter voor een gelijkspel, wat echter, compleet onterecht, niet meer lukte. Ook onze nar moest de modder proeven (zand om in te bijten, zoals hij gevraagd had, was er niet meer, zeiden ze...)
Op het zesde strijdperk speelde onze wijze tovenaar ( die ook nog eens leadzanger van deep purple is ?!) en getoverd werd er! Rare, nooit vertoonde gebeurtenissen speelden zich af op dit strijdperk: oogstrelend en heel origineel maar jammer genoeg blijkbaar net niet efficiënt genoeg ( mijn gok is dat onze Merlijn niet genoeg van zijn onmetelijk potentieel gebruikte wegens onderschatting van de tegenstander) (opnieuw compleet onterecht uiteraard) Gelukkig kon hij nog wat zand kopen van een passant (moet er nog zand zijn?) zodat hij geen modder proefde, maar gewoon, waardig, in het zand beet.
Op het zevende strijdtoneel koerste koene Koen, na een goede basisopstelling aangenomen te hebben, snel naar voor, maar hij moest zijn lichte overmoed al vlug bekopen: Hij kreed, volkomen onterecht deze keer, het deksel op de neus, waardoor hij niet in het zand moest bijten! (maar toch verloor).
In het achtste strijdperk trad jonker Quentin aan. Diens tegenstander wist op ongebruikelijke wijze een koerier te toveren naar een plaats waar die niet hoorde te staan. Quentin, die hierdoor enigszins van zijn stuk gebracht werd, maakte een klein foutje, dat zijn tegenstrever genadeloos uitbuitte. Nog was het niet gedaan, maar onze Jonker ging iets te onbesuisd om met de enkele zwakheden die zijn tegenstrevers stelling vertoonde en kon het tij niet meer keren. Zo onterecht overigens deze nederlaag, gewoon niet te geloven! Waar blijft de dopingcontrole overigens! (neen, niet voor de onzen, voor de hunnen!)
Met dit resultaat was onze heilzame koning helemaal niet tevreden. Hij kondigde dan ook een strafkamp naar Ijsland aan. In dat land zijn immers 65 % vrouwelijke onderdanen, zodat hij het al spoedig had over dat ze er allemaal om je vechten en over "aan elke arm twee". Enfin het betrof hier duidelijk om een soort zoektocht naar de heilige graal! Waar zou het anders om gaan, bij rechtgeaarde ridders!
Ook de leider van de Opperbende van het Brugse spelde ons nadien nog de les: een tirade bereikte onze oren die wij nochtans met de handen afschermden: Manne, klonk het, zeg manne!!!! Waar is dat VUUR e zeg manne, waar is dat VUUR, e gow waar is het, e dat VUUUUUUR!!!??? We wisten het niet, stamelden we, maar we zouden het zoeken, ja, want we wilden er het spook, het vreselijke degradatiespook, mee verjagen, en ook een beetje de woede van onze opperleider....
met groeten van den dichter die om begrijpelijke reden anoniem wenst te blijven....
Aalst 1 - KBSK 3 2,5-3,5
Artevelde 2 - KBSK 4 2-2
Veel sfeer was er niet in het tuinhuis van Ertvelde. De wil om er iets van te maken wel, maar het vertrouwen ontbrak. Zo moest Robrecht al na 11 zetten remise aanvaarden omdat elk mogelijk plan dat hij kon bedenken gewoon slechter uitkwam voor hem. De opening compleet verkeerd gespeeld.
Rudy had meer initiatief, maar toen de stukken afgeruild werden en de stelling afvlakte "durfde" hij met z'n slechte vorm de problemen niet opzoeken. Remise.
Kort erna aanvaardde Cédric ook remise. De opening had hij ook wat minder gespeeld en even vreesde we voor een verliespartij. Maar toen ook daar de stukken afgeruild werden had geen van beiden de goesting om het nog te proberen te winnen - met grote kans het deksel op de neus te krijgen.
Mark investeerde weer veel tijd in de opbouw en dat leek op 't zicht te lonen: een open c-lijn in zijn handen en een zwak punt (d6) om op te spelen. Een goede stelling, maar wat moet je dan doen? Het plan was moeilijk te vinden en net als in de andere partijen vervlakte de stelling en was remise de veiligste oplossing.
Aalst 2 - KBSK 5 1-3
Aangezien een voorlaatste plaats niet zo super is, hadden we een duidelijke opdracht: winnen van rechtstreekse concurrent Aalst 2, zodat we uit de degradatiezone konden haasje overen. Het begon alvast met pech: trouwe chauffeur Stefaan had te kampen met een platteband, en moest zich reppen om nog voor 15.00u aan z'n bord te geraken. Hij slaagde hier niettemin in, en na een vlotte Slaviër (of is het een Slaaf?) stonden zowel stelling als klok weer in evenwicht. Edoch, plots drong een snode loper het witte fort binnen, en ondermijnde zodoende de fundamenten van Stefaans stelling. Langzaam duwde Stefaans tegenstandster (we vermoeden dat het hier om het uit het Oostblok geïmporteerde type ging) de witte stukken verder in de verdediging, zodat verlies uiteindelijk onvermijdelijk was.
Ondertussen echter had de rest van ploeg 5 meegelift met de sympathiekerds van ploeg 3, en konder we zelfs al twee overwinningen claimen: Thomas Laukens had met zwart (en zonder theorie) weinig moeite: een machtige loper die de witte koning vanuit b7 in het vizier hield leidde tot een mooie positionele combinatie, waarna de ongecoördineerde witte stukken machteloos moesten toekijken hoe Thomas' dame en torens de koningsvleugel (en de daarbij horende monarch) kwamen inpalmen.
Ook Jo ging met een zwarte Leningrader voluit voor de vijandelijke koningstelling, al leek dat aanvankelijk niet zo goed te lukken. Gelukkig was z'n tegenstander geen goeie blitzer, en in tijdnood (en onder stevige zwarte druk) werd een foutje hem fataal. De erbarmelijke positie van Jo's koning deed er toen gelukkig niet meer toe :D
En tot slot speelde op bord 2 invaller Dirk een stevige ruilpartij: ruilvariant van het Frans, lichte stukken gingen er vlot af, maar toen de torens en dames opgesteld waren, bleek een positionele concessie de enige optie om materiaalverlies te voorkomen. Dit werd dan ook zonder aarzelen opgebracht, en na verder ruilen verscheen er een toren+koning+pionnen eindspel op het bord, waarin Dirks strijdkrachten weliswaar 2 pionnen minder telden, maar diens toren en koning het bord domineerden. Een torenruil later bleek bovendien dat Dirks vrijpion net op tijd zou zijn om die van z'n tegenstander af te blokken, en zodoende werd ons derde punt binnengerijfd.
Eindresultaat: 1-3 (aka 1*2+4 - 3*2+4), opdracht volbracht generaal Tom ;-)
Jo
Ieper 1 - KBSK 6 2,5-1,5
Vooraf wisten we wat ons te doen stond : consolideren van de vierde plaats en hopen op een mistasten van Kortrijk (derde plaats) dat nog strijd moet leveren tegen de 1° en 2° plaats zodat er voor ons nog een waterkansje op de derde plaats bestond.
Dirk (winst) en Guido (remise) hadden de boodschap begrepen en hebben gedaan wat ze moesten doen namelijk punten sprokkelen.
Ikzelf speelde ongeconcentreerd en bij momenten zo knullig dat ik niet anders kon dan verliezen tegen een niet eens echt imponerende tegenstrever.
Alain had alle troeven in handen om te winnen maar leed aan dezelfde ziekte als ik, iets dat niet te benoemen is en geen punten oplevert. God betere, Dirk was zelfs jaloers op de winnende stelling van Alain.
Op de terugweg waren we het er in elk geval over eens dat we volgend jaar verder willen en moeten doen met de zesde ploeg maar dat we nood hebben aan een speler voor het eerste bord.
Dany
Ieper 3 - KBSK 7 0,5-3,5
Ieper: net als ons kandidaat voor de titel, en toch wat meer elo dan onze ploeg,
dus we waren gewaarschuwd.
Met Jonny, Robin, Sander en ik op de 4 borden mochten we toch wel wat ambities koesteren, dit moest ook, want we moesten winnen om onze titelambities gaaf te houden.
Het begon heel goed: Sander was na nog geen vol uur klaar met zijn partij, zijn tegenstander offerde met zwart een kwaliteit in de draak, maar had voor de rest bijna geen stukken meer om aan te vallen. Sander ruimde de puinhoop keurig op.
Ikzelf was na een anderhalf uur al klaar: In het Rubenstein gambiet miste ik op de 3e zet al de beste voortzetting, maar echt rampzalig was dit niet. Na 19 zetten werd er remise overeen gekomen, want hoewel de rook rond de stelling nog niet helemaal was verdwenen, waren we er allebei tevreden mee.
Robin won ook: Rustig spelen, tegenstander die een opening zoekt, en Robin die daarvan profiteert en zelf met stukken de stelling overhoop speelt. Gewoon afgemaakt.
Jonny was het langst bezig: hij kwam in een eindspel met een pion minder, maar zijn tegenstander ging onder tijdsdruk in de fout, en plots stond Jonny een pion voor. Als de 40 zetten bereikt zijn, worden er nog een paar zetten gespeeld, maar de tegenstander geeft toch op in slechte stelling.
3,5-0,5: onverhoopt, maar zeer welkom in de titelstrijd! Als we nu geen punten meer laten liggen tegen kleinere tegenstanders, zijn we kampioen!
Tim
Artevelde 3 - KBSK 8 2-2
Op bord één had Nicolas een stuk verloren in de opening. Toch leek er een hint van compensatie te zijn, maar deze was slechts schijn en het stuk werd een toren. Toch nog een truk in de stelling brengen en de tegenstander gaf voor alle zekerheid een kwaliteit terug om naar een gewonnen eindspel van Dame+Paard tegen Dame te gaan. Dat deed hij echter minder goed (te laat de dames afruilen) en toen bleek dat het paard Nicolas' randpion niet kon tegenhouden werd in zettenherhaling besloten.
Op bord twee maakte de tegenstander van Steven een foutje in de opening: het tussenzetje dxe6 met de Dxf7#-dreiging zorgde ervoor dat de koning in het centrum bleef staan. De torens bezetten de twee centrumlijnen en de tegenstander kwam niet meer uit de wurggreep. Een aftrekschaak met torenwinst besliste de partij. Mooi!
Wouter speelde op het derde bord een degelijke partij. Weliswaar had hij met de zwarte stukken minder ruimte, maar hij hield alle dreigingen netjes in bedwang. Toen de dames eraf gingen, had de tegenstander geen kans meer om de stelling open te breken: het paard en de loper van Wouter stonden prima opgesteld.
Daan speelde ook een heel degelijke partij. Hij had wel een dubbelpion in het centrum en dat limiteerde wel zijn bewegingsvrijheid. Zijn paarden probeerden een goede plaats te vinden, maar het was de tegenstanders toren die op de tweede lijn de pionnen kwam opsnoepen. Met die pionnen achter werd de stelling onhoudbaar.
