IC Ronde 4
Brussels 1 – KBSK 1 4 – 4
Het is aftellen naar ons pensioen. Leffe in de ene hand, af en toe op het gemak een sigaretje voor sommigen,sms’je naar het thuisfront.. Om dan weg te rijden in onze grote, warme auto’s. Weer eens een partijtje geschaakt met de maten.
Aaaarrgh!! Waar is dat verdomde VUUR????
We nemen het gewoon allemaal iets te gemakkelijk. In het begin gaat het best hard: Verdwijn staat na een uurtje spelen een kwal en een pion voor, na iets minder dan twee uur heb ik het punt al op zak na een erg zwakke partij van mijn tegenstander. De Voice heeft een heel kansrijk offer gebracht en Tiemtje krijgt het voordeel in de schoot geworpen. Op de andere borden is het evenwicht nog niet verbroken.
Verdwijn blijft geconcentreerd tot het handjes schudden en is van de nul af. Berre probeerde wel maar geraakte er niet door, draw.
Daarna tijdnood, de fase waarin koelbloedigheid en ervaring van groot belang zijn. Normaal wel iets waarin we ondertussen goed zijn na enkele jaren in eerste. Niet zo vandaag. Stok geeft een pion cadeau voor tegenspel dat er niet is. Brul is te onvoorzichtig geweest met zijn tijd en moet op zet 40 mistroostig vaststellen dat hij getruct werd in zijn eindspel met twee pluspionnen. Bobs tegenstander had zijn tijd goed gebruikt om de aanval af te slaan en het eindspel met stuk tegen twee pionnen was simpel. Enkel de Kleine had zijn plicht gedaan door langzaam te winnen tegen een tegenstander die elk gevecht probeerde te vermijden.
Kara’s tegenstander verdiende een ‘molentje’ voor het flagrangt ontlopen van de strijd. Kara probeerde wel lang, maar echt veel dreiging is er niet geweest.
Onze gesettelde ploeg heeft dringend nood aan een injectie van jeugdig enthousiasme. Of aan uitdagingen, dat werkt misschien beter voor midlife-crisissen. Wel, ik heb er eentje: volgende ronde beginnen we aan een zware reeks, tegen Charleroi. ’t Moet er op zijn!
Boitsfort 1 – KBSK 2 4,5 – 3,5
Uitgerekend vandaag moesten we de moeilijkste verplaatsing maken. Gelukkig had onze kapitein zijn GPS opgezet want met het kaartje van Raf waren we er nu nog niet. Eén keer verkeerd rijden en een dringende pisstop van Benny later kwamen aan in de Louis Ernottestraat. Na nog een tiental minuten zoeken, vonden we enkele minuten voor twee het lokaal. Tot zover het interessante deel van de dag.
Pieter kreeg een c3-Siciliaans tegen. Na een tiental zetten vlogen de dames van het bord en enkele zetten later werd er remise overeengekomen. Even later volgde Raf, ook met een vroege remise na een Engelse partij. Gelukkig heeft Mario zijn Marina nog niet gevonden en was hij vandaag van de partij. In ware Super Mariostijl (lees: Bennystijl) speelde hij zijn tegenstander weg in een scherpe en onduidelijke Winawer. Onze topscorer deed weer eens zijn werk na een Trompowsky. Ondanks een gemiste mat in drie rondde hij de partij af met een knappe combinatie.
Jan speelde remise op het vierde bord. Ikzelf weigerde voor de remise te gaan, speelde door en … verloor. Koen speelde iets te passief (het zwarte plan was e5, maar de witjes waren hem voor). Arvid tenslotte speelde ook een Engelse partij en kwam ook jammer genoeg in een Engelse stelling. Hij verloor in een onduidelijk ongelijke lopereindspel met een pion minder. Na zes uur hard gestreden te hebben en na twee uur wachten voor zijn ploegmaten, bleek dat hij met de trein naar Leuven ging en een lift kreeg van zijn tegenstander.
De terugrit was er één om snel te vergeten, door het slechte weer kwamen we na drie uur aan in Brugge.
4,5-3,5 verlies dus! Maar zoals Tom zou zeggen, “we rollen wel verder”.
Quentin
Zottegem 1 – KBSK 3 5 – 1
We wisten dat Zottegem 1 een sterke ploeg was maar het werd wel heel donker die zondag, laten we maar zeggen zwarte zondag. We verloren met 1-5 !
Rudy,Verhelst die onze ploeg kwam versterken is blijkbaar niet in zijn goeie doen, hij speelde met zwart op bord 1 tegen een sterke jeugdspeler, miste in de opening zijn koning kon niet meer rokeren met alle gevolgen vandien. De witte aanval was niet meer te stuiten en zwart gaf dan ook zeer vroeg op.
Harald op bord twee met wit was blijkbaar tevreden met zijn partij, hij bouwde een sterke aanval op en overrompelde zijn tegenstrever, maar vergat de zwarte dame weg te jagen zodat zwart zich kon stabiliseren. Ondertussen al te veel tijd verbruikt , nog enkele minder goede zetten in tijdnood en spijtig genoeg moest ook Harald de duimen leggen. De kwaliteit is er Harald maar het is natuurlijk het eindresultaat die telt.
Ikzelf speelde op bord 3 met zwart, en was na een lange nacht fuiven toch nog redelijk gemotiveerd (om niet te verliezen), de partij was er eentje van op en neer, eerst stond wit beter, dan zwart weer. Tegen het laat middenspel stond wit beter, ik stelde remise voor maar geen antwoord! Ok dan maar verder spelen. Wit dacht door te breken op de koningsvleugel maar ik verdedigde correct en de partij werd remise overeengekomen.
Hasan, met wit op bord 4 speelde zoals gewoonlijk zeer solide en wist zonder veel problemen de remisehaven binnen te varen in een dameeindspel.
Dieter deed het voortreffelijk op bord 5 met zwart met 3 pionnen voor in een gewonnen eindspel, maar het noodlot sloeg toe en hij liet zich in de tijdnoodfaze mat zetten!
Bord 6 werd bemand door Emiel die met wit het loperpaar wist te bemachtigen en later een winststelling, maar dan sloeg hier ook het noodlot toe en werd de witte monarch mat gezet.
Het kon 3-3 geweest zijn maar helaas verloren we met 1-5 en belanden nu op de voorlaatste plaats.Het wordt nu voor de volgende ronden alle hens aan dek want de degradatie komt dichter bij.
Wat ik nog kan meegeven voor de teamleden is een gezegde van een bekend schaakboekschrijver, zijn naam ontgaat mij: (KIJK EENS NAAR MIJN STELLING ER KAN MIJ NIETS MEER GEBEUREN NIETS KAN MIJ NOG RAKEN) Dit is het kritieke moment waar menig winststellingen verloren gaan.
Dit in het geheugen gegrift gaan we er voluit weer tegenaan de volgende ronde.
Johan
Zottegem 2 – KBSK 4 2 – 2
Witte kerst kwam vroeg - onze kado'tjes waren klaar, maar nog niet met mooie strik ingepakt. Een op papier te pakken tegenstander, maar zoals gewoonlijk draaide dat weer verkeerd uit.
Op het eerste bord had Robrecht weinig problemen, maar met zwart mist hij blijkbaar de laatste tijd de mogelijkheid om een voordeel op te bouwen tegen gelijk welke tegenstander. De jeugdspeler schuifde vakkundig (en op het juiste moment) de stelling dicht. Gelukkig stelde hij toen zelf remise voor toen de dames werden afgeruild in een slechtere eindspelstelling voor Robrecht.
Mark wilde net als vorige keer vuurwerk op het bord. Een foutje in de opening (loper op de verkeerde plaats en tempoverlies) kon toch zo erg niet zijn, maar dat klopte niet. Allerlei truukjes in de stelling en als hij niet oplette verloor hij een stuk. Een scherpe maar complexe variant - "goed uitgerekend en 't zag er ok uit" - viel echter wat tegen: hij leek alsnog het stuk te gaan verliezen. "Gelukkig" werd dit "maar" een pion, maar de stelling was nog zieker dan Mark (hij kwam met 38° ziek thuis door de sneeuw). De tegenstander bleef het scherp spelen en gaf het niet meer weg.
Rudy had in de opening een stuk gewonnen. Dat wordt een makkie dan zou je zo denken. Hij liet zich echter wat in slaap wiegen en vergat zijn koning uit een penning te zetten. Te laat zag hij dat zijn tussenschaakje - "ik verzet mijn koning wel erna" - gewoon het stuk verloor. Een toreneindspel met hier en daar een truukje was voor de volgende 3 uren het spel dat Rudy nog probeerde uit te melken, maar de tegenstander speelde het te nauwkeurig.
De versterking Robin op het vierde bord kon wel zijn goede stelling verzilveren. In de opening won hij een aantal tempo's die voldoende waren om enerzijds de damevleugel te blokkeren, het centrum open te spelen en een paard & loper offer tegen toren en pion op f7 uit te voeren. De conclusie was toen al dat hij beter tot gewonnen stond want hij hield de koning van de tegenstander in het centrum, daardoor ook het paard op d7, daardoor ook de loper vast op c8 en de toren op a8 buiten spel. Geleidelijk steeds met een kleine dreiging de stukken beter zetten totdat het geheel van dreigingen zo groot was dat iets moest breken. Proficiat Robin, je mag nog meedoen!
8-8. Laten we er met de vormpeil van de ploeg maar tevreden mee zijn. Vlug naar huis, maar door de sneeuw werd over een reis van 50 minuten toch al snel 2 uur gedaan.
Mark en Robrecht
Zottegem 3 - KBSK 5 2,5 – 1,5
Het begint eentonig te worden, maar opnieuw konden we de winst niet afdwingen hoewel die gedurende lange tijd tijdens de match voor het rapen viel. Thomas Laukens kwam met wit goed uit de opening: een pion op de zesde rij, de koning uit zijn vesting gelokt en mat dreigde spoedig.
Sander Devriendt kreeg in zijn franse opening het dubieuze "wing gambit" tegen. Hij behandelde dit goed, had een vrijpion en kon beginnen aan het binnenhalen van de winst maar blunderde toen een volledige toren weg : weg winst...
Sander Minderhout kwam onder druk te staan van bij het begin. Een oprukkende centrumpion verlamde zijn stelling en hij werd kansloos gewurgd.
Ondergetekende kwam tegen het leningrader systeem van de hollandse opening niet verder dan een remise.
Verlies dus met 9-7. Daarmee komen we voorlaatste te staan. De competitie is nog lang maar het degradatiespook lonkt. Het tij zal moeten keren. Volgende maal is er een thuismatch: lets's go for it !
Stefaan Vanthuyne
Zottegem 4 – KBSK 6 1 - 3
We hebben een goede zaak gedaan in de interclub. Door te winnen van de jeugdploeg van Zottegem 4 met 6 – 10 benen we Veurne 1 bij dat weliswaar met een verzwakte ploeg verrassend verloor van Oostende 5 (onze volgende tegenstander) en naderen we op 1 punt van Ieper 1 en Kortrijk 3. Het wordt ongetwijfeld een spannende competitie.
De quotes van Filip zijn onsterfelijk, een symbiose van poëtica en retorica. Tegen een jeugdspeler moet je niet tactisch spelen. Ze zijn gepokt en gemazzeld in het tactisch concept door hun plastisch brein. Binnen een paar jaar win je er niet meer tegen en leef je met de herinnering dat je er ooit tegen gewonnen hebt. De grammatica van het gevoel, typisch Filip.
We waren nog niet helemaal binnen in het portaal van de schaakclub van Zottegem of we werden verwelkomt door een opgewonden Harald Larsen die door een defect WC zijn schijtsel niet kwijt kon en hij keek hierbij alsof wij de zesde ploeg hiervoor persoonlijk verantwoordelijk waren en het probleem konden oplossen. Een echte kruideniersmentaliteit.
Het eerste bord (Filip winst met zwart) en het vierde bord (Dany winst met wit) waren vlug klaar. Mijn tegenstrever bezondigde zich aan vlug spelen. Het brak hem zuur op toen hij geconfronteerd werd met een familieschaak.
Op het tweede (Guido) en derde (Dirk) bord verliep de strijd hardnekkiger. Het waren dan ook twee jeugdige spelers die al van zich hebben laten horen op jeugdtornooien. Dirk stelde remise voor om het ploegresultaat (winst) veilig te stellen.
Guido stond tegenover Charlotte Schroer relatief vlug 2 pionnen achter. Waarschijnlijk was het uitspelen van haar kleren waarbij ze zich meer bloot gaf dan lief was hier niet vreemd aan. Guido is een vechtjas achter het schaakbord, hij drukte door en zijn tegenstandster speelde behoudend maar secuur zodat het remise werd. We mogen tevreden zijn met het behaald resultaat.
Ploegkapitein Dany
